Hakkımda

FAIRY  TALES CATEGORY

Masal Anne

TURKISH CATEGORY

TÜRKÇE KATEGORİ

Once upon a time! not your time, nor my time, but one time.


Evvel zaman içinde

 

NEW ADDED

FAVORITE STORIES 

            Mutlu Prens Sakya Muni


Hastalık, yaşlılık ve ölümü hiç görmemiş ve onların ne olduğunu bilmeyen genç, mutlu prens Sakya-Muni, bir gezinti sırasında görünüşü perişan, dişleri dökülmüş, salyaları akan bir ihtiyara rastlar.

O zamana kadar ihtiyarlığın ne olduğunu bilmeyen prens, şaşkınlık içinde arabacısına bunun ne olduğunu, adamın nasıl olup da bu acınası ve itici hale düştüğünü sorar. Arabacı, bunun bütün insanların ortak kaderi olduğunu, kendisi kral oğlu olsa bile aynı şeyin kendi başına da geleceğini öğrenince gezisine devam edemez bu konuda düşünmek için geri dönmek ister.

Tek başına bir köşeye çekilerek günler boyunca düşünür ve anlaşılan sonunda bir teselli bulur. Çünkü yine keyifli ve mutlu olarak geziye çıkar. Bu defa karşısına vücudu şişler içinde, güçsüz ve gözlerinin feri sönmüş hasta bir adam çıkar. O güne kadar hastalığı hiç bilmeyen prens arabayı durdurur arabacıya bunun ne olduğunu sorar.

Bunun hastalık olduğunu, herkesin başına gelebileceğini, sağlıklı ve mutlu bir kral oğlu olan kendisinin bile aynı hastalığa yakalanabileceğini öğrenince yine neşesini ve cesaretini kaybeder, geri dönmeyi emreder.

Daha önce olduğu gibi yine düşüncelere dalarak teselli arar. Aradığı teselliyi yine bulur ki, üçüncü kez gezintiye çıkar. Bu üçüncü gezisinde yine bir manzara ile karşılaşır.

Bir şeyin insanlar tarafından taşınmakta olduğunu görür.
Arabacıya sorar:
-Bu nedir?
-Bir cenaze efendim.
-Cenaze ne demek?
-Bu herkesin sonudur.
Prens ölüye yaklaşır, örtüyü açar ve yüzüne bakar.
-Şimdi ne yapacaklar onu? diye sorar.
-Onu gömecekler.
-Niye?
-Çünkü artık kesinlikle canlanmayacak ve gelecekte…….. ondan geriye hiçbir şey kalmayacak.
-Ve bu insanların kaderi öyle mi? Benim de mi? Beni de gömecekler, benden geriye hiçbir şey kalmayacak, öyle mi?.....
-Evet.
-Geri dön Artık gezmek istemiyorum ve bir daha da bunu istemeyeceğim.
Sakya-Muni bu defa bir teselli bulamadı ve yaşamın en büyük dert olduğu sonucuna vardı. (Tolstoy,71-72)

  İnsanlık başlangıçtan bu yana hep aynı şeyi aradı. Kimileri aradıklarını buldu ve huzur içinde, sıkılıp vazgeçenler de içlerinde dindiremedikleri huzursuzlukları ile öldü. Ama hepsi öldü.